Middagmaal met de Meerkoeten

Zondag 4 mei 2014 ga ik tegen sluitingstijd nog even snel naar de supermarkt. Op de terugweg valt mijn oog op het nest van de meerkoeten dat ik al een paar weken in de gaten hield, en dat nu bevolkt wordt door Moeder en: Kroost! Een aantal rode kopjes steekt nieuwsgierig onder de buik van Moeder uit.   Dat opent perspectief voor een mooie fotoserie! Ik breng snel mijn boodschappen thuis en pak mijn camera met hierop de zoomlens. De lensdop schroef ik er thuis alvast maar af. Om nog meer tijd te besparen stel ik op gevoel en onderweg naar de vijver de benodigde ISO-waarde al in. Focuspunt kan straks wel: ik moet tenslotte eerst kijken waar ik ga staan om daarna de compositie te kunnen bepalen en vervolgens mijn focuspunt.

Aangekomen aan de waterkant heeft Moeder Meerkoet ogenschijnlijk niet in de gaten dat ik haar en haar kroost gadesla. Ze zit nietsvermoedend om zich heen te kijken en voedt haar 6! kuikens met de opbrengst die Vader af en aan komt brengen. Wat een mooi schouwspel! Weer word ik geraakt door de schoonheid van de natuur. Maar er moet nu wel ‘gewerkt’ worden, dus voorzichtig kom ik een paar stappen dichterbij. Het gaat goed: geen reactie van Moeder Meerkoet. Mijn eerste foto’s zijn gemaakt. Er zitten al een paar hele mooie tussen, zie ik bij het terugkijken. Mijn adrenaline gaat sneller stromen.

Eigenlijk wil ik nog wel wat dichterbij; er hangt een tak boven Moeder Meerkoet die mijn compositie aardig verstoort. Aangezien ik geen gebruik maak van fotoshop (ik maak uitsluitend ‘natuurlijke’ foto’s) moet ik hier iets anders op bedenken. Bovendien wil ik nòg mooiere close-ups maken. Dus moet ik mijn standpunt veranderen. Ik nader de waterkant elke minuut met een aantal passen, want ik wil dit middagmaal en daarmee het onderwerp van mijn reportage uiteraard niet verstoren. Ik blijk het vertrouwen van Moeder Meerkoet en ook dat van Vader gewonnen te hebben: het voederritueel wordt onverstoorbaar voortgezet. Ik ben apetrots op mezelf en mijn strategie en schiet zo’n 200 foto’s.  Intussen is Moeder Meerkoet iets van mij af gedraaid, want 1 kuiken is ontsnapt uit het nest en gaat stoer en op eigen benen op pad en vervolgens het water in. Moeder Meerkoet houdt ook dit kuiken nauwlettend in de gaten! Goed, mijn standpunt dat me net 200 mooie foto’s opleverde moet dus herzien worden: ik heb nu wel heel veel rug van Moeder Meerkoet in beeld en zie erg weinig Kuiken. Ik ga heel stilletjes en langzaam nog een metertje dichter bij de waterkant staan, zodat ik Moeder Meerkoet met Kuiken van de zijkant kan fotograferen en weer een mooie compositie kan maken voor de volgende serie.

Moeder heeft mij nu helaas in de gaten, is niet blij met mijn actie, want ze keert mij vervolgens haar rug toe. Alsof ze zegt: “kom niet aan mijn kinderen”! Wat een slimme actie van Moeder, denk ik met een grote glimlach. Ach, meer dan 280 foto’s is ook wel genoeg. Thuis zit ik tevreden mijn reportage te bekijken die ik zojuist en nog geen 10 meter verwijderd van mijn huis heb gemaakt..