Zeehond op Schiermonnikoog

23 maart, de sterfdag van mijn vader (2009). Rond die datum ben ik jaarlijks meestal op Schiermonnikoog; mijn vader liet me – toen ik nog een klein meisje was – kennismaken met dit fantastische eiland. Dit jaar was ik er ook. Bij de strandopgang zette een monnik net zijn fiets van het slot. ‘Het is mooi op het strand” zei hij tegen mij. En: “er ligt een zeehond, bij de palen”. Op mijn vraag of de zeehond het nog deed (lees: leefde) kreeg ik gelukkig een bevestigend antwoord. Van de strandopgang naar de palen is het zo’n 15 minuten lopen, door rul zand. Heerlijk, kop in de wind en een prachtige zeehond als fotomodel. Ik heb er een serie foto’s gemaakt.  ...

Groningse Elfjes in het Martini Ziekenhuis

Het Martini Ziekenhuis in Groningen jubileert en viert dit jaar het 25-jarig bestaan. In het kader van een verwenmoment voor de patiënten heb ik vanmiddag bij diverse patiënten mijn Groningse Elfjes voorgedragen. Uiteraard hebben we (de mij begeleidende gastvrouwen en ik) hiervoor eerst toestemming gevraagd op de betreffende afdelingen én: bij de patiënt. Het Martini Ziekenhuis heeft de fotokaarten met de betreffende gedichtjes als attentie aan de betreffende patiënten aangeboden. De glimlach en andere mooie reacties zijn het mooiste honorarium en doen me realiseren dat ik het mooiste vak heb dat er is: mensen blij maken met het werk dat ik maak. Er volgen binnenkort nog 2 voordraag-sessies. Ik heb er zin in!...